Delen
Als het aan Geert De Vlieger ligt, hangt hij zijn fiets nog lang niet aan de haak. Voor de vijfde keer gaat hij voor de volle duizend kilometer. 'Je wordt hoopvol van het hemelvaartweekend: de goedheid van de mensen is daar verzameld.'
‘Het is ongelofelijk hoe de 1000 km blijft groeien. Qua gevoel, qua enthousiasme op de fiets en ook qua geld dat we kunnen ophalen. Het is fantastisch om elke keer op de slotdag dat steeds grotere eindbedrag te zien, wetende dat we dat samen gerealiseerd hebben.’
‘Soms is het wel eens spurten, omdat de pelotons zo groot worden. Maar als er volgend jaar evenveel spurtjes moeten getrokken worden, doe ik dat met veel plezier. Desnoods ga ik twee maanden naar Spanje om te trainen.’ (lacht) ‘Sinds ik gestopt ben met voetballen, is fietsen echt een passie geworden. De ideale ontspanning.’
Het blijft fantastisch om dat eindbedrag te zien, wetende dat we dat samen gerealiseerd hebben.
‘Je wordt hoopvol van het hemelvaartweekend. Je voelt echt dat de goedheid van de mensen daar verzameld is. Van Mechelen tot in de middagsteden en overal onderweg in Vlaanderen voel je zowel op als naast de fiets zoveel warmte. Mensen die buitenkomen om te supporteren, de vele vrijwilligers die meewerken. Al die schakels heb je ook nodig om iets te bereiken.’
‘De voorbije editie was eentje met een brede glimlach, maar ook met dikke tranen. We hebben onwezenlijke momenten meegemaakt, maar die hebben op een juiste manier een plaats gekregen. Zo is het ook heel hartverwarmend geweest. Het is nog maar eens gebleken wat voor warme 1000km-familie we hebben. ‘Kom Vlieger, we moeten door’, hoor ik Ludo nog zeggen. Zijn oneindige enthousiasme neem ik mee naar alle volgende edities.’
Thema's:
De 1000 km
