'Het vakantiekampgaf ons trajecteen gouden randje'

Delen

Tijdens het vakantiekamp van Kom op tegen Kanker kunnen kinderen en jongeren met kanker even zorgeloos genieten in het gezelschap van leeftijdsgenoten. Ook voor hun gezin kan het een opsteker zijn. Zo merkte Tamara Tysmans, mama van Amy, die in 2025 mee op kamp ging.

‘Ik vond het heel spannend om Amy te laten vertrekken. Het was haar eerste kamp met overnachtingen – en dan nog in die omstandigheden. Nu vinden de artsen geen actieve kankercellen meer in haar lichaam en gaat ze weer naar school, maar vorig jaar zag het er minder goed uit. Amy had de diagnose Burkitt gekregen, een agressieve lymfeklierkanker. Tijdens haar behandeling heeft ze een half jaar bijna fulltime in het ziekenhuis gelegen, vaak op intensieve of in quarantaine. Ze voelde zich alleen en miste haar vriendjes. En toen kwam via het ziekenhuis de uitnodiging voor het vakantiekamp van Kom op tegen Kanker. Ze wilde zo graag gaan …'

'Vlak voor haar vertrek bleek dat Amy’s bloedwaarden niet goed waren. Als dat niet veranderde, kon ze niet mee. Maar Amy gaf de hoop niet op. Het kamp was al gestart toen haar toestand verbeterde. Ze was dolgelukkig dat ze alsnog kon vertrekken. Voor mij kwam het eigenlijk ook wel goed uit: ik kon een paar dagen goed doorwerken en wat meer mama zijn voor mijn andere dochter. Zij miste ook veel door Amy’s ziekte. De eerste dag heb ik nog met Amy gebeld, daarna heb ik het losgelaten. Ik wist dat ze goed omringd was, ik had ook niks dan blije gezichten gezien toen ik haar ging afzetten.'

'En zo heeft het vakantiekamp ons allemaal deugd gedaan: Amy kon even ‘ontsnappen’ en onbezorgd genieten, haar zus mocht weer even gewoon kind zijn, en ik had een beetje ademruimte. Dankzij Kom op tegen Kanker kreeg ons zware traject toch nog een gouden randje.’