Delen
Never change a winning team. Met Elodie Ouedraogo loopt er ook in 2026 een echte topatlete tussen de deelnemers van de 100km-run. Elk jaar opnieuw voelt ze weer waarom ze dit doet.
‘Het blijft een eer om meter te zijn van de 100km-run. Je moet het eens meegemaakt hebben. Dan begrijp je waarom dit elk jaar zoveel mensen letterlijk op de been brengt. De sfeer, de liefde en de warmte die hier hangt, maar ook de verhalen van alle deelnemers. Iedereen is hier met een reden. Alle lopers weten dat een paar uur goed afzien niets voorstelt tegenover wat mensen met kanker meemaken.
‘Het gaat er ook niet om hoe snel je loopt. Mensen stappen, mensen dansen: hier kan dat allemaal. Al duurt het uren, zolang je maar samen over die finish geraakt. En net dat is er zo leuk aan. Heel veel mensen krijgen op deze manier de kans om een heel klein stukje van de puzzel te zijn.’
Het gaat er niet om hoe snel je loopt: zolang je maar samen over die finish geraakt.
‘Als iemand in je directe omgeving kanker krijgt, is dat een zwaar kruis om te dragen. Dat heb ik van dichtbij meegemaakt toen mijn papa kanker kreeg. Naast de strijd van de persoon die ziek is, is de impact op de omgeving enorm. Je leeft met een constante bezorgdheid en je kunt zo weinig doen. Daarom vind ik heel logisch om er opnieuw bij te zijn. Ik ben mijn papa jammer genoeg verloren, maar ik wil absoluut zoveel mogelijk geld inzamelen om andere mensen te kunnen helpen.’
‘De wetenschap staat al ver, maar het is belangrijk dat kanker in de toekomst nog beter kan behandeld worden. Ik vind het ook goed dat Kom op tegen Kanker aandacht heeft voor de bijwerkingen van die behandelingen. Vaak zijn die fysiek en mentaal enorm zwaar, waardoor je levenskwaliteit enorm achteruitgaat. Dat er ook middelen ingezet worden om dat traject draaglijker te maken, is superbelangrijk.’
Thema's:
De 100km-run
