Jonathan Callebaut weet hoe eenzaam het kan voelen om als zieke jongvolwassene in het ziekenhuis te liggen. Vandaag zet hij die ervaring om in engagement: als vrijwilliger in de AYA-klankbordgroep en het A-team geeft hij andere jongeren steun, herkenning en een stem.
'Omdat ik een zeldzame hematologische aandoening had, kreeg ik op mijn 26ste een stamceltransplantatie. In het ziekenhuis lag ik tussen mensen die nog in de Tweede Wereldoorlog geboren waren. Dus ja, ik heb me vaak alleen gevoeld. Tot ik tijdens de jongerenvakantieweek van Kom op tegen Kanker andere AYA’s – dat zijn jongvolwassenen met kanker – ontmoette. Je verhaal kunnen delen, samen lachen en toffe dingen doen ... Achteraf was ik doodmoe, maar vooral ook enorm voldaan. Ik kan oprecht zeggen dat die week mijn leven heeft veranderd. Intussen zit ik al drie jaar in de AYA-klankbordgroep van Kom op tegen Kanker: we doen voorstellen over hoe de zorg en de omkadering voor onze doelgroep beter kan, en geven feedback op beleidsvoorstellen. Want het voelt soms aan alsof we vergeten worden, terwijl we net met zoveel dingen tegelijk worstelen. Werk, een huis kopen, kinderen krijgen … Daarnaast zit ik ook bij het A-team: ik ga langs bij jongvolwassenen met kanker om hen wegwijs te maken en te luisteren naar waar ze mee zitten. Zodra ze beseffen dat ik hetzelfde heb meegemaakt, praten ze makkelijker. Dat vrijwilligerswerk geeft me veel voldoening. Thuiszitten en nietsdoen? Nee bedankt! (lacht)’
© Joost Joossen
Een vraag voor onze organisatie of een vraag over kanker? We zijn er voor je.
