Co-inhibitie van Serine-Threonine-Tyrosine Kinase 1 en Epidermale Groeifactor Receptor als een verbeterde doelgerichte therapie in niet-kleincellige longkanker.

Activerende mutaties in de Epidermale Groeifactor Receptor (EGFR) in niet-kleincellig longcarcinoom leiden tot sensitiviteit voor EGFR-doelgerichte therapieën. Ondanks indrukwekkende preklinische en klinische resultaten zijn de voordelen op de langetermijnoverleving van de patiënten nog steeds beperkt als gevolg van zowel vroege als verworven resistentie. Recent ontdekten we dat inhibitie van serine/threoinine/tyrosine kinase 1 (STYK1) de doeltreffendheid van EGFR-tyrosine-kinase-inhibitoren sterk potentieert. STYK1 komt tot expressie in verschillende kankers, waaronder ook in niet-kleincellig longcarcinoom. In normaal humaan adult weefsel is STYK1 nauwelijks detecteerbaar, met uitzondering van de prostaat. Daarnaast is STYK1 ook direct geassocieerd met een slechte prognose. Wij veronderstellen dat STYK1 potentieel een sterk target is voor een combinatietherapie met EGFR-tyrosine-kinase-inhibitoren. In dit project onderzoeken we de haalbaarheid van STYK1 als nieuw target voor een combinatietherapie met EGFR TKI zowel in vitro als in vivo. Bovendien zullen ook de onderliggende moleculaire mechanismen bestudeerd worden. Hiermee beogen we het verbeteren van de EGFR-doelgerichte therapieën en zo ook de klinische uitkomst en de levenskwaliteit van EGFR-mutante longkankerpatiënten.