De ontwikkeling van muismodellen en de analyse van extracellulaire blaasjes in het kader van de respons op de behandeling als houvast voor een behandeling op maat voor sarcoompatiënten

Ondanks immense vooruitgang in de behandeling van kanker, is de overleving van sarcoompatiënten de laatste 20 jaar vrijwel onveranderd gebleven. De belangrijkste oorzaak daarvoor is dat sarcomen een zeldzame aandoening zijn, die het met haar groot aantal subtypes moeilijk maakt om gerandomiseerde studies met grote patiënten aantallen uit te voeren. Ten tweede zijn er geen biomerkers beschikbaar die de werkzaamheid van de beschikbare therapieën kunnen voorspellen voor een bepaalde patiënt. Dit leidt vaak tot een “trial and error”-aanpak waarbij de enige zekerheid de bijwerkingen van de therapieën zijn, eerder dan het genezende effect. Om de overleving van de patiënten te verbeteren en de toxiciteit van de systemische behandelingen te verminderen, wensen we enerzijds op sarcoompatiënt gebaseerde muismodellen te ontwikkelen om nieuwe geneesmiddelen te kunnen testen en bij goede resultaten beschikbaar te maken voor sarcoompatiënten via deelname aan fase I studies. Anderzijds wensen we een snelle en betrouwbare test te ontwikkelen om het responsprofiel van extracellulaire vesikels via een eenvoudige bloedprik te bepalen om de werkzame behandelingen te onderscheiden van de niet-werkzame.