Wat is de rol van postoperatieve radiotherapie na inductiechemotherapie en heelkunde bij de behandeling van stadium III niet-kleincellige longtumoren?

Longkanker is een van de meest frequente oorzaken van kankersterfte. In 1/3 van de gevallen wordt de diagnose pas gesteld in een gevorderd stadium. Ondanks vele studies en vooruitgang blijft de optimale behandeling tot dusver onduidelijk en is de prognose niet goed (20-25 % vijfjaarsoverleving voor stadium III longcarcinoma). Naast concomitante chemoradiotherapie is een chirurgische multimodaliteitsbehandeling een alternatief bij patiënten met potentieel chirurgisch reseceerbare ziekte. Gezien de lage overlevingscijfers en vooral ook de hoge percentages lokaal recidief is verder onderzoek voor optimaliseren van de behandeling noodzakelijk. In dit opzicht kan postoperatieve radiotherapie, na inductie chemotherapie en heelkunde, een meerwaarde bieden. Terwijl vroegere studies, met oudere bestralingstechnieken, eerder ongunstige resultaten toonden voor postoperatieve radiotherapie, lijken recentere studies, met gebruik van meer conforme radiotherapie, toch in het voordeel van postoperatieve radiotherapie te wijzen bij bepaalde subgroepen. Het definiëren van de subgroepen die overlevingswinst zouden kunnen boeken met deze additionele lokale therapie, alsook het op punt stellen van deze bestralingsbehandeling (doelvolume, toxiciteit, dosis) kunnen een meerwaarde bieden in de behandeling en prognose van patiënten met lokaal gevorderde (stadium III) longkanker.
Dit project zal verricht worden door middel van retrospectief onderzoek van een prospectieve databank met externe validatie (UHasselt-Limburgs Oncologisch Centrum en KU-UZLeuven).